کتاب و آنکه دیرتر آمد _ اثر الهه بهشتی

معرفی کتاب «و آنکه دیرتر آمد»: وقتی دیر رسیدن، راهی به حضور خورشید می‌شود!

در میان هیاهوی زندگی روزمره و آمال و آرزوهای زمینی، آیا جایی برای انتظار باقی مانده است؟ آیا باور داریم که غیبت، به معنای فراموش شدن نیست؟ کتاب «و آنکه دیرتر آمد» نوشته الهه بهشتی، پاسخی است عمیق و زیبا به این پرسش‌ها، که گوشه‌ای از کرامات بی‌پایان حضرت صاحب‌الزمان (عج) را از دل منابع معتبر، به‌ویژه کتاب «نجم الثاقب»، بیرون کشیده و در قالب داستانی جذاب برای ما بازگو می‌کند. این اثر، نه یک کتاب تاریخی، بلکه یک دعوت‌نامه معنوی است؛ دعوتی برای درک این حقیقت که مولای ما هرگز شیعیان درمانده‌اش را از یاد نبرده است.

آرزوهای زمینی در مقابل مقصد الهی

نویسنده، با نگاهی نافذ، تفاوت مسیرهای دستیابی به اهداف را واکاوی می‌کند: اهداف دنیوی که با مشقت و اضطراب به دست می‌آیند و لذتی زودگذر دارند، در مقابل اهداف خدایی که سختی مسیرشان با لذتی ماندگار همراه است. اوج اهمیت کتاب در بحث معرفت و شناخت است. بسیاری دیدار با امام زمان (عج) را صرفاً یک رویداد مکانی یا زمانی می‌دانند، در حالی که کلید این سعادت بزرگ، در صفای باطن و تلاش برای انجام واجبات و ترک گناهان نهفته است. این گناهان‌اند که مانند لکه‌های ابر، دیده‌گان ما را از فیض دیدار با خورشید عالم تاب پنهان کرده‌اند. همان‌گونه که خود حضرت فرموده‌اند: «اگر نامه‌های اعمال شیعیان که هر هفته به دست ما می‌رسد، سنگین از بار گناهان نبود، این دوری و جدایی به درازا نمی‌کشید.»

داستان میرزا حسین: نذری که با کرامتی کامل شد

داستان اصلی کتاب، بر مبنای یکی از همین وقایع ثبت‌شده در «نجم الثاقب» بنا شده است: ملاقات بنده صالحی به نام میرزا حسین با امام زمان (عج) و عنایت ویژه حضرت به او. میرزا حسین، کاتب، پس از بهبودی از بیماری سخت، نذر می‌کند که چهارده حکایت در وصف ائمه (ع) بنویسد. سیزده حکایت را به پایان می‌برد، اما برای حکایت چهاردهم، حکایتی در خورِ شأن ائمه نمی‌یابد و بیم آن دارد که نذرش ناقص بماند. درست یک روز پیش از پایان مهلت، با شنیدن حکایتی غریب درباره مردی به نام «محمود فارسی» در یک مجلس، سر از پا نمی‌شناسد و مصمم می‌شود که حقیقت ماجرا را بیابد. اصرار او بر شنیدن داستان از زبان خود محمود فارسی، حتی با وجود رنجوری پیرمرد راهنما (مسلم) همراه می‌شود؛ تلاشی ناامیدانه که نشان می‌دهد گاهی برای رسیدن به مقصد نهایی، باید بر سختی‌های مسیر، حتی رنجوری همراه، غلبه کرد: «… عاقبت رضایت داد و به را افتادیم. راست می گوید پیرمردی است زنده دل، اما پاهایش رنجور است. هم آهسته می آمد هم قدم به قدم می ایستاد و با رهگذران خوش و بش می کرد. عاقبت طاقت نیاوردم و پرسیدم: «راه زیادی مانده؟»» این انتظار و تلاش میرزا حسین برای یافتن حکایت چهاردهم، خود تمثیلی است از انتظار شیعه برای ظهور؛ تلاشی که ریشه در تقوای الهی و یکرنگی دل دارد.

جمع‌بندی: چرا این کتاب را بخوانیم؟

«و آنکه دیرتر آمد» با قلم روان الهه بهشتی، به ما یادآوری می‌کند که نجات و عنایت الهی، نه در انتظار منفعلانه، بلکه در تلاش فعالانه برای پاکی درون و انجام وظایف نهفته است. این کتاب، نمونه‌ای دلنشین از آن است که چگونه لطف صاحب‌مان، حتی در دورترین حالت غیبت، شامل حال درماندگان می‌شود. امید است با عمل به دستورات خداوند متعال و ائمه معصومین علیهم السلام لیاقت شناخت واقعی مولایمان را داشته، به وظایفمان در عصر غیبت عمل کنیم.

خرید کتاب «و آنکه دیرتر آمد» با تخفیف از ویتامین بوک

برای سیراب شدن از این داستان‌های معنوی و آشنایی با کرامات ولی عصر (عج)، کتاب «و آنکه دیرتر آمد» را از ویتامین بوک تهیه نمایید.